urush

Vikilug‘at dan olingan


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

u-rush

Aytilishi

Etimologiyasi

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 Qabilalar, davlatlar yoki ijtimoiy guruhlar oʻrtasidagi uyushgan qurolli kurash. ◆ Fuqarolar urushi. Ikkinchi jahon urushi. n ◆ Urushning ikkinchi yili otasi armiyaga ketdi-yu, qoʻlida hunari yoʻq ona ikki bola bshshn qoldi. P. Qodirov, «Uch ildiz» . ◆ Har eshikda bir qaygʻu sanqir, Qora urush uzoq choʻzildi. U. Qoʻchqorov, «Hayajonga koʻmilgan dunyo» .

2 Tomonlar oʻrtasida qurolli jang, toʻqnashuv. ◆ Ahmadjon sheriklari bshshn urush-dan xiyla uzoqda dam olib yotgan bir qism-ga kelib tushdi. A. Qahhor, «Oltin yulduz» . ◆ Kechki soat toʻrptr, asrdan bir oz ertaroq hukumat askari bilan xalq orasida urush boshlandi. A. Qodiriy, «Oʻtgan kunlar» .


Sinonimlari

Antonimlari

УРУШ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha ru

urush
1 война; // военный; ◆ Ulugʻ Vatan ~i Великая Отечественная война; ◆ grajdanlar ~i гражданская война; ◆ jahon ~i мировая война; ◆ ~ olovini yoquvchilar факельщики войны, поджигатели войны; ◆ ~ harakatlari военные действия; ◆ ~ qilmoq воевать; сражаться;
2 сражение, бой, битва; ◆ 

  • sovuq munosabatlar ~i или ◆  sovuq ~ полит. холодная война.