bilagʻon
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]bi-la-gʻon
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1 s. t. Koʻp narsadan xabardor boʻlgan, koʻp biladigan, bilarmon. U◆ baʼzi narsalarni katta tanaffusda bilagʻon hamkurslaridan soʻrab olmoqchi edi. P. Qodirov, Uch ildiz.◆ Oʻziyam choʻrtkesar, bilagʻon odam edi. "Yoshlik".
2 "Aslida hech narsani bilmaydigan", aravani quruq olib qochuvchi.◆ Sen juda bilagʻon, haddan tashqari bilagʻon boʻlib ketib-san. S. Zunnunova, Koʻzlar.◆ Doimo oʻzingizni bilagʻon, boshqalarni nodon hisoblaysiz. Mirmuhsin, Meʼmor.
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]БИЛАҒОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]OʻTIL