Kontent qismiga oʻtish

bilagʻon

Vikilugʻatdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

bi-la-gʻon

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]

1 s. t. Koʻp narsadan xabardor boʻlgan, koʻp biladigan, bilarmon. U◆  baʼzi narsalarni katta tanaffusda bilagʻon hamkurslaridan soʻrab olmoqchi edi. P. Qodirov, Uch ildiz.◆  Oʻziyam choʻrtkesar, bilagʻon odam edi. "Yoshlik".

2 "Aslida hech narsani bilmaydigan", aravani quruq olib qochuvchi.◆  Sen juda bilagʻon, haddan tashqari bilagʻon boʻlib ketib-san. S. Zunnunova, Koʻzlar.◆  Doimo oʻzingizni bilagʻon, boshqalarni nodon hisoblaysiz. Mirmuhsin, Meʼmor.

Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

БИЛАҒОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

OʻTIL

bilagʻon
разг. = bilarmon.