boʻysira
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]boʻy-si-ra
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]Boʻylarning past-balandiga amal qilgan holda saf tortish; saf. ◆ Boʻysiraning eng oldida turgan qizcha.. oldinga chiqdi-da, qabrni aylanib oʻtib, qoʻlidagi guldastani haykal tagiga, marmar ustiga avaylab qoʻydi. Asqad Muxtor, „Chinor“
Boʻysira boʻlmoq (yoki turmoq) - boʻyiga qarab saflanmoq, safda turmoq. ◆ Bu maktabning talabalari - oʻspirin yigitlar boʻysira (saf) boʻlib, sharqiy maqomga gurs-gurs qadam tashlab oʻtganda, koʻchaning ikki yuzini odam tutib ketar edi. Abdulla Qahhor, „Oʻtmishdan ertaklar“
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]БЎЙСИРА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]boʻysira