daho

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

da-ho

Etimologiyasi

arab. – ziyraklik, zakovat; ayyorlik;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Favqulodda aql va zakovat, tengsiz ijodiy isteʼdod. ◆ Shahar [Navoiy]dagi koʻp narsalar Navoiy dahosini, uning buyuk insonparvarligini eslatib turadi. "Saodat". ◆ Folklor xalq dahosining tuganmas bulogʻi boʻlib, yozma adabiyot har doim undan bahra olib keladi. "OʻTA". ◆ Buyuklarga baxsh etgan daho, Ona xalqim, oʻzingsan buyuk. A. Oripov, „Yurtim shamoli.“

2. Shunday fazilatga ega boʻlgan kimsa; geniy. ◆ [Mansur:] Bu sher dahosiga ming yil umr ber! Bu elning faxridur shoir Alisher. Uygʻun va ISulton, Alisher Navoiy.

Antonimlari

ДАҲО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

OʻTIL

Tillar

• Turkcha: deha

Ruscha _ru

daho
гений; гениальность.