hamiyat

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ha-mi-yat

Etimologiyasi

arab. – jaqli tezlik; jizzakilik; gʻayrat, qunt; manmanlik, takabburlik; magʻrurlik;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Or-nomusini, qadr-qimmatini pok saqlash tuygʻusi; oriyat. ◆ Tamagirlik - inson hamiyatini yerga uradi. Gazetadan ◆ [Sharofat] Oʻrtaga tushmoqchi boʻlgan kimnidir yuladi, hamma erkaklarni hamiyatsiz, hamma xotinlarni buzuq, deydi. Abdulla Qahhor, „Qoʻshchinor chiroqlari“
   Hamiyatiga tegmoq - hamiyatsizlikda ayblab, vijdonan azoblamoq. ◆ Uning oxirgi gapi Mansurning hamiyatiga tegdi. Oʻtkir Hoshimov, „Qalbingga quloq sol“
2. Insoniylik his-tuygʻusi; shunday his-tuygʻuli munosabat. ◆ ..kamtarin bir keksadaki shuncha himmat va hamiyat boʻlsa.. ish baror topmasligi ham mumkinmi!? Hakim Nazir, „Mayoq sari“ ◆ ..sizning xizmatlaringizni, hamiyatingizni hech vaqt unutmaydilar. Oybek, „Tanlangan asarlar“ ◆ Zamondan zamon oʻtib, ularning [odamlarning] dilida yaxshilik, muruvvat, hamiyat, insofu adolat chirogʻi yonarmikan.. Sa’dulla Siyoyev, „Avaz“

Antonimlari

ҲАМИЯТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

hamiyat
1 чувство чести, чувство собственного достоинства;
2 благородное рвение; пылкий патриотизм.