hamsafar
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]ham-sa-far
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]ham + safar
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]Safarda birga boʻluvchi (boʻlgan) kishi. ◆ Men yuk-larimni shoshib-pishib, yumalok-yassi oʻrab, hamsafarlarim bilan koʻl berib xayrlash-dim. M. Muhammadjonov, „Turmush urinish-lari“ . ◆ Hamsafar doʻstlarim katta hayot yoʻ-lini bosib oʻtgan ajoyib, dilkash kishilar edi. Nazarmat, „Joʻrlar baland sayraydi“ .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ҲАМСАФАР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.