haromxoʻr

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ha-rom-xoʻr

Etimologiyasi

\a. + f. jj-i.flj^- ^— harom (qilingan) narsani yeyuvchi

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 din. Harom, shariatda man qilingan ovqatlarni isteʼ-mol qiladigan. ◆ Haromxoʻr kishi.

2 koʻchma ayn. haromtomoq. ◆ Nafsi yomon, haromxoʻr, mehnatni sevmas, unga Tekin taom, tekin pul, ayshu taralla boʻlsa. Uy-gʻun . ◆ Birovning doʻppisini birovga kiygizib kun koʻruvchi bunaqa haromxoʻrlar bozorda kezib yurisharkan. "Mushtum" .

3 Oʻlimtiklarni yeyuvchi (qushlar haqida). ◆ Jilgʻaning ustida bir gala qoraqush.. va kalxatlar gir aylanib uchib yurardi. Otryad otlarning boshini tortib, haromxoʻr qushlarni tomosha qildi. P. Tursun, „Oʻqi-tuvchi“ .

Antonimlari

ҲАРОМХЎР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

haromxoʻr
рел. употребляющий недозволенную шариатом пищу;
2 перен. = haromtovoq.