himarmoq

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

hi-mar-moq

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 Eshib yoki burab yigʻishtirmoq, qaytarmoq; shimarmoq. ◆ Abulziyo qoʻltigʻidan ogʻir shohi xaltacha chiqardi-da, xalta ogʻzini himarib, Majdiddinning oldiga sharaqlatib qoʻydi. Oybek, „Navoiy“ . ◆ Sultonov koʻzlarini ochib, shimining pochasini asta himarib, koʻtara boshladi. M. Mansurov, „Yombi“ .

2 Eshib, burab pishitmoq. ◆ Kampir qoʻlidagi paxtani himarib, qorachiroqqa pilik tayyorladi. "Ertaklar" . ◆ U ip uchini tishlab uzib, barmoqlari bilan himarib, durni ipga tizarkan, gapini loqayd davom ettirdi. Mirmuhsin, „Qumri va Tamanno“ .

3 Toʻgʻrilash, tartibga solish yoki shunchaki ermak tarzida barmoqlari orasida olib buramoq, oʻynamoq. ◆ Tansiq havorang roʻmolchasining uchini himarib, uning ishidan koʻz uzmaganini payqadi. Oybek, „O“ .v. shaba-dalar. ◆ Labini yalab, soqolining uchini himarganicha, bir nafas indayolmay qoldi. S. Zun-nunova, „Olov“ . ◆ Rassom dasturxon popugini himargancha, Togʻaning tomidan koʻz uzmay oʻtirar edi. Q. Kenja, „Notanish gul“ .

Antonimlari

ҲИМАРМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

himarmoq
1 сучить, вить, свивать, скручивать; ◆ ipni ~ сучить нитку;
2 = shimarmoq.