hofiz

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ho-fiz

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

\a. JiiLi. — sakdovchi, muhofaza qiluvchi; yodda sakdovchi; qurʼonni yodlab olgan kishi

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Usta, yetuk ashulachi. Xalqhofi-zi. sh ◆ Nogoh jimjit va qizgʻin havoni yangratib, hofizning taʼsirli ovozi koʻta-rildi.. Oybek, «Tanlangan asarlar» . ◆ Olim ilmi bilan hurmat topur, hofiz xush ovozi bshshn odamlarning dshshni xush qshgur, hunar-mand esa kishshshrning hojatini chiqarur.. I. Rahim, «Chin muhabbat» . ◆ Hofiz yigit hali oʻn sakkiz-oʻn toʻqqiz yoshda boʻlsa-da, ovozi shirali, yuraklarni sel qshshb, tinglovchini yerga qaratib qoʻyardi. S. Siyoyev, «Yorugʻlik» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҲОФИЗ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

hofiz

Ruscha ru

hofiz
тот, кто охраняет, хранитель;
2 тот, кто наизусть знает коран;
3 певец; ◆ xalq ~i народный певец;
4 Хафиз (имя собств. мужское).