mugʻambir

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

mu-gʻam-bir

Etimologiyasi

arab. – tavakkalchi, qaltis ish qiluvchi yoki — tushni taʼbirlovchi;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

Aldoqchilik bilan ish koʻruvchi; ayyor, quv. ◆ Mugʻambir tumshugʻidan ilinar. Maqol. ◆ Mirzakarimboy ilonning yogʻini yalagan odam edi.. mugʻambir, puxta-pishiq.. har ishda ehtiyotkorlikni maqul koʻrar edi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“

Antonimlari

МУҒАМБИР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.