mugʻoyir

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

mu-gʻo-yir

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

\a. — farkdanuvchi;

turli xil; bir-biriga oʻxshamagan] esk. kt. Xilof, teskari. ◆ Javob tamom haqiqatga mugʻoyir va kishini hayratga solarlik boʻldi: -Bu kun joʻnamoqchi boʻlib turibman, —dedi [Otabek]. A. Qodiriy, „Oʻtgan kunlar“ .

Antonimlari

МУҒОЙИР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

mugʻoyir
уст. книжн. противоречащий; ◆ Javob tamom haqiqatga ~ va kishini hayratga solarlik boʻldi (А. Ќодирий, «Ўтган кунлар») Ответ был полностью противоречащим истине и повергающим (человека) в изумление.