oʻroqchilik

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

oʻ-roq-chi-lik

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 Oʻroq (oʻrish) ishi. ◆ Men qarab turmadim: poda boqdim, oʻroqchilik qildim, otboqar boʻldim. Oybek, „Tanlangan asarlar“ .

2 esk. Bozorda oʻroqchilar rastasi, qa-tori.

Antonimlari

ЎРОҚЧИЛИК. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

oʻroqchilik
1 отвл. сущ. от ◆  oʻroqchi; oʻroqchilik qilmoq 1) заниматься изготовлением серпов; 2) работать жнецом, косарём;
2 кузнечный ряд, где изготовляли серпы.