odamlik
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]o-dam-lik
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1 Odam, inson ekanlik, odam boʻlishlik.
2 ayn. odamiylik. ◆ U oilaviy munosabat-lardagi burchni tushunar va odamlikning bosh-lanishi deb qarar edi. S. Zunnunova, „Olov“ . ◆ Yoʻlchida oʻz kuchiga ishongan, qadr-qimmatini baland tutgan kambagʻal yigitning, odamlikning gʻururi kuchli edi. Oybek, „Tanlangan asarlar“ .
- Sadqayi odamlik (ketsin)! Odamgarchi-likka toʻgʻri kelmaydigan ishni qilgan kimsaga tanbeh yuzasidan aytiladigan ibora. ◆ Qoʻying, Salimaxon, xafa boʻlmang, sadqayi odamlik ketsin, u bu yaxshilikni bilmasa ham, xalq biladi. "Yoshlik" .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ОДАМЛИК. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ruscha ru
odamlik
отвл. суш. от ◆ odam; u odamlik qiyofasini yoʻqotgan он потерял человеческий облик.