oftoba

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

of-to-ba

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

[f. 4_iLLaf — koʻza, obdasta) shv. Obdasta. ◆ Momo ayvonga yetgach, oftobani yer-ga qoʻydi. "Yoshlik" . ◆ Komil ayvon oldida turgan mis oftoba bilan mis dashshani olib, Said afandining qoʻliga suv quydi. H. Gʻulom, „Mashʼal“ . Mustafo supa chetida turgan of-tobadan qoʻlini chaydi. M. M. Doʻst, Galatepa qissalari.

Antonimlari

ОФТОБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

oftoba
= obdasta.