palaxsa

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

pa-lax-sa

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Yer chopganda yoki haydaganda uvalanmay, butun holda koʻchgan katta yapaloq kesak. ◆ Yer palaxsa-palaxsa boʻlib koʻchyapti. Yerni palaxsa-palaxsa qilib agʻdarib hay-damoq. m ◆ Choʻl qushlarining qiligʻi qiziq: ular palaxsa-palaxsa agʻdarilib, qalayday yiltirab yotgan shudgorda oʻlja talashadi. H. Nazir, «Bir tup gʻoʻza» .

2 Umuman, har qanday qatgiq narsaning undan ajralgan yaxlit, yapaloq parchasi. ◆ Bir palaxsa marmar. m ◆ Gʻulomjon har gurzi ur-ganda, togʻ palaxsa-palaxsa boʻlib agʻdarilar, odamlar qiyqirishib, yugurishib tashishar emish. M. Ismoiliy, «Fargʻona t» . o. ◆ Togʻning toshlari palaxsa-palaxsa ushalib, xuddi tirik mavjudotdek, pastga siljiydi. "Yoshlik" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ПАЛАХСА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

palaxsa
слоистый кусок (глины, каменного угля, льда и т. п.); ◆ palaxsa qilib haydamoq с.-х. пахать землю, разворачивая пласты большими кусками, комьями; ◆ devor suvogʻi palaxsa-palaxsa boʻlib koʻchib tushdi штукатурка стены отвалилась большими кусками.