pona

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

po-na

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Narsalarni yorish, kerish yoki biriktirish uchun ishlatiladigan, bir uchi tigʻli yogʻoch yoki temir. ◆ Temir pona. Yotch pona. Pona qoqmoq. Pona qoqib mahkamlamoq. a ◆ Uning bir qoʻlida mushuk kallasiday kalta-sop bolgʻa, boshqa qoʻlida temir pona. M. Ismoiliy, «Fargʻona t» .o. ◆ Terlabqizaribketgan boʻlsa-da, ombirni pona qilib, zanjirni doʻqshiatib uraverdi. S. Siyoyev, «Saratonda qor yogʻdi» .

Pona urmoq 1) narsalarni yorish, kerish uchun ular orasiga (yorigʻiga) pona tiqmoq, oʻrnashtirmoq. ◆ Zamon tosh qatlamlarini pona urib koʻchirar, ikki yonni boʻshatib, gurziga yoʻl ochib berardi. M. Ismoiliy, «Fargʻona t» .o.; 2) oraga nifoq solib, zarar yetkazmoq. ◆ Darhol har xil shaklga solib, shu bahona birligimizni buzishga, mafkuramizga pona urishga urinadilar. Gazetadan .

</a>BBS dʼl

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ПОНА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

pona
клин; ◆ yogʻoch pona деревянный клин; ◆ pona qoqmoq вбивать клин, заклинивать.