poykoʻp

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

poy-koʻp

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

\f. ^L, — oyoqqa uruvchi,

bosuvchi; oyoq bilan bosiluvchi] Objuvozning sholi yanchadigan, bir uchi bosilganda, ik-kinchi uchi koʻtarilib tushadigan qismi, objuvozning gurzisi. ◆ Yaqin oradagi objuvoz poykoʻpining zarbi yerni silkitib-silkitib toʻlqin berar edi. A. Qodiriy, „Oʻtgan kunlar“ . ◆ Juvozkashning poykoʻpi gupillashdan tingan, qamishzor shovullamas, faqat qayerdadir, koʻl ichida, urgʻochi oqchorloqning xunuk qahqahasi eshitilar edi. A. Muxtor, „Qoraqalpoq qissasi“ .

Antonimlari

ПОЙКЎП. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

poykoʻp
два бревна с приспособлением, при помощи которого рис очищается от шелухи (на рисорушке).