qoʻnolgʻa

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

qoʻ-nol-gʻa

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 Qushlar qoʻnib dam ola-digan, tunaydigan joy; qoʻndoq. ◆ Ucha-ucha holdan toygan lochin qanotlarini yigʻish-tirdi-yu, qoʻnolgʻaga kelib qoʻndi. J. Abdullaxonov, „Toʻfon“ .

2 Safardagilar toʻxtab (qoʻnib) dam ola-digan joy. ◆ Haddan tashqari horgan axta ham issiq qoʻnolgʻaga yaqinlashganini sezdi. H. Gʻulom, „Mashʼal“ . ◆ Bitta qoʻnolgʻaga oʻtir-dik horgʻin, Yuraklar muzlagan qoʻllarday turgʻun. M. Shayxzoda .

3 Umuman, boshpana, pana joy. Olapar boshqa yovvoyi hayvonlardan farqli, qoʻnol-gʻasiga yemish koʻtarib kelishni bilmas edi. N. Norqobilov, Bekatdagi oquycha.

Antonimlari

ҚЎНОЛҒА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.