sheʼriyat
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]sheʼ-ri-yat
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]a. — nazm, poeziya
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1 Sheʼriy asarlar majmui; poeziya; sheʼr yozish sanʼati. ◆ Navoiy yashagan davr sheʼriya-ti. tt Kuylandi el tilagi baxshi sozida, Sheʼriyatning eng dilkash, eng tannozida. Uygʻun . Hamza boʻldi menga har qachon Sheʼ-riyatda yaqin ustozim. X. Saloh.
2 koʻchma Oʻziga maftun qiladigan, oliy his-tuygʻu uygʻotadigan narsa; oʻta goʻzallik, nafosat. Otabek va Kumush ishqlarida sa-mimiyat, yana toʻgʻrisi, sheriyat bor edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar. ◆ Qora dengiz, ham sheʼriyating, Ham jangovar koʻrinishing bor. Uygʻun . ◆ Bahorlar haqida kuylamoq oson, Yoz-ning sheʼriyatin topa bil, shoir. M. Shayx-zoda .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ШЕЪРИЯТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ruscha ru
sheʼriyat
1 поэзия;
2 поэтичность.