sheva
I
[tahrirlash]Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]she-va
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]fors. – usul, tarz; uslub; odat; odatlanganlik;
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1. tlsh. Umumxalq tilining maʼlum hududga xos tarmogʻi, mahalliy til. ◆ Oʻzbek tilining Fargʻona shevasi. ◆ Turli shahar va qishloqlardan kelganliklari turlicha kiyim va shevalaridan bilinib turgan yosh-yosh yigit-qizlar konferens-zalning ichi-sirtini toʻldirib yuborgan edi. P. Qodirov, „Uch ildiz.“ ◆ Oʻz qavmlari va asl oʻzbeklar boʻlmish qamishkapaliklarni [domla] dagʻal nom bilan tahqir qilar va ularning shaharliklarnikidan anchayin farqli boʻlgan sheva tillarini masxaralar edi. P. Tursun, „Oʻqituvchi.“
2. ayn. q. til 3. ◆ Oʻzbek shevasida sheʼr oʻqilarkan, Qalblarning qaʼrida hislar uygʻonar. Vatan maqtovlari kirib quloqqa, Zal chayqalar — odam toʻpi toʻlgʻanar. S. Akbariy. . ◆ "Afandi" demak — turk shevasida "muallim" demakdir. H. Gʻulom, „Mashʼal.“
3. kam qoʻll. Soʻz. ◆ Seni ham domiga tortmoq boʻladi Sevgi deb atalgan bu eski sheva. Gʻ. Gʻulom. ◆ Bosh egib tonglardan tonglargacha to Vijdon shevasiga tashbih izlaymiz. R. Parfi.
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]II
[tahrirlash]Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]she-va
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]fors. – oʻynoqilik, noz-karashma;
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1. kt. Noz-karashma, ishva. ◆ Bir sheva bilan jonon devona qilib ketdi, Aqlimni sochib har yon, mastona qilib ketdi. Hamza. ◆ Bir qiz keldi sheva bilan, Necha gʻamza, jilva bilan. "Nurali".
2. Odat, ravish, yoʻsin; qonun-qoida, yoʻl-yoʻriq. ◆ Kamtarinlikni, Habibiy, sheva qil, Ham muloyim boʻl momiq parqu kabi. Habibiy. ◆ Charxi kajraftorning bir shevasidan dogʻmen: Ayshni nodon surib, kulfatni dono tortadur. Furqat.
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ШЕВА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ism
[tahrirlash]sheva
OʻTIL
Ruscha ru
sheva I
лингв. говор, диалект; ◆ oʻzbek tilining Fargʻona shevasi ферганский говор узбекского языка.
sheva II
книжн.
1 каприз, причуда; ◆ Charxi kajraftorning bir shevasidan dogʻman, Ayshni nodon surib, kulfatni dono tortadur (Фурќат) Из всех капризов превратной судьбы больше всего меня огорчает то, что блаженствует невежда, а страдает мудрый;
2 образ действия; манеры.