shuruʼ

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

shu-ruʼ

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

[a. ^— kirishish, bosh-

lash]: shuru(ʼ) qilmoq esk. kt. Biror narsaga qirishmoq; biror narsani qila boshla-moq. ◆ Mulla Abdurahmon butun kamolotini ishga qoʻyib, imomat va xatiblikka shuruʼ qildi. A. Qodiriy, „Mehrobdan chayon“ .

Antonimlari

ШУРУЪ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

shuruʼ:
◆ shuruʼ qilmoq приступать, начинать.