sibizgʻa

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

si-biz-gʻa

Etimologiyasi

SIBIZGʻA 'nay' (cholgʻu asbobi). S i b i z g a chaliishi oʻrganib oldim. Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni anglatgan bu soʻz asli sïbïzgʻu tarzida talaffuz qilingan (Devon, I, 450); eski oʻzbek tilida uchinchi boʻgʻindagi u unlisi a unlisiga almashgan, keyin— chalik birinchi, ikkinchi boʻgʻindagi unlilarning qat-tiqlik belgisi yoʻqolgan, a unlisi ä unlisiga almashgan: sïbïzgʻu > sïbïzgʻa > sibizgʻa > sibizgʻä. Asli bu soʻz oxiridagi —gʻu (-gʻa) qismi - feʼldan ot (yoki sifatdosh shakli) yasovchi qoʻshimcha; unda sïbïz— qismi 'ingichka tovush chiqar—¹ maʼnosini anglatgan feʼl boʻlib chiqadi.
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (I-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

s. t. Nayning bir turi; choʻpon nayi (q. nay 3). ◆ Qamish sibizgʻa. Sibizgʻa chal-moq. n ◆ Men ham qoʻlga olib sibizgʻa sozim, Toʻyingga shosharman eldan ilgari. E. Vohidov .

Antonimlari

СИБИЗҒА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

sibizgʻa
= nay.