sidirgʻa

Vikilug‘at dan olingan


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

si-dir-gʻa

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Bir rangdagi, bir tusdagi; gulsiz, siydam. ◆ Sidirgʻa duxoba. Sidirgʻa rang, shsh Yonidagi boʻsh stul ustida turgan sidirgʻa kora baxmal doʻppisini olib, taqir boshiga kiydi. S. Anorboyev, «Oqsoy» .

2 Yalpi ravishda, yoppasiga, bir tekis, uzluksiz ravishda. ◆ Mana uch kechayu kunduz havoning kovogʻi soliq: kora yogʻning tutuni-day kop-kora bulut Asaka bilan Oʻzgan ora-ligʻini sidirgʻa koplab olgan. R. Rahmonov, «Changalzordagi sharpa» . ◆ Qor togʻda sidirgʻa boʻl-may, kotik toʻkilganday olachalpok. Shuhrat, «Jannat qidirganlar» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

СИДИРҒА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

sidirgʻa
1 однотонный, монотонный; гладкий; сплошной; ◆ ~ duxoba гладкий (однотонный) бархат;
2 сплошь; продолжительно; ◆ ~ suv qoʻyib (или berib) sugʻormoq с.-х. поливать затоплением.