xoʻrillatmoq

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

xoʻ-ril-lat-moq

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 Xoʻrillamoq fl. ort. n. ◆ Chilimni xoʻrillatmoq.

2 "Xoʻr-xoʻr" ovoz, shovqin chiqargan holda. ◆ [Hojiquduq:] Karavotga chiqdim-u, yonboshlab olib, achchiqqina koʻkchoyni xoʻrillatib icha boshladim. E. Raimov, „Ajab qishloq“ .

Antonimlari

ХЎРИЛЛАТМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

xoʻrillatmoq
пить, есть (чай, жидкую пищу), громко хлебать, втягивая с шумом; ◆ chilimni xoʻrillatmoq тянуть кальян с шумом.