Kontent qismiga oʻtish

zomin

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

zo-min

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

arab. – kafil;

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Roʻy bergan koʻngilsiz ishga sababchi, aybdor. ◆ Bunda Kutulmogʻim mushkuldir gumon, Oʻn makramga boʻldim oxiri zomin. Bahrom va Gulandom . ◆ Birovning joniga zomin boʻlishdan qoʻrkmaysizmi? — dedi Elmurod. P.Tursun, „ Oʻqituvchi“ . ◆ Xoʻsh, ayting, kim zomin akam qoniga, Xoʻsh, kimlar achindi uning joniga. A.Poʻlkan, „Izhor“ .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЗОМИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

zomin
повинный, виновный; ◆ zomin boʻlmoq быть повинным, виновным; ◆ bunga u oʻzi zomin boʻldi в этом он был сам повинен.