zomin

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

zo-min

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. — kafil

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Roʻy bergan

koʻngilsiz ishga sababchi, aybdor. ◆ Bunda Kutulmogʻim mushkuldir gumon, Oʻn makramga boʻldim oxiri zomin. "Bahrom va Gulandom" . ◆ -Birovning joniga zomin boʻlishdan qoʻrkmay-sizmi? — dedi Elmurod. P. Tursun, «Oʻqituv-chi» . ◆ Xoʻsh, ayting, kim zomin akam qoniga, Xoʻsh, kimlar achindi uning joniga. A. Poʻlkan, «Izhor» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЗОМИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

zomin
повинный, виновный; ◆ zomin boʻlmoq быть повинным, виновным; ◆ bunga u oʻzi zomin boʻldi в этом он был сам повинен.