abad

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

a-bad

Etimologiyasi

a. ابد - doimiylik

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

esk. kt.

1. Soʻngi yoʻq kelgusi zamon; zid. azal.
2. rvsh. Abadiy suratda, doimo. ◆ Ikki narsa bir-biriga abad yoʻldoshdir, Biri tigʻdor ayoz boʻlsa, biri quyoshdir. Yo. Mirzo

To abad - abadiy suratda, hamisha, umrbod. ◆ Koʻkragimda yashnar to abad Hayot taqib qoʻygan guldasta. Uygʻun ◆ ... va aning badan mahshuri boʻlgʻayki, hashrdin soʻngra abad ul-abadki, boʻlgʻusidur, aning bila boʻlgʻay, ul mavzegʻa nazar va taalluqi koʻprak boʻlgʻusidur, oʻzga yerdin. Alisher Navoiy, „Nasoyim ul-Muhabbat“

Sinonimlari

mangu

Antonimlari

azal

Tillar

• Turkcha: ebet, sonsuzluk

Ruscha _ru

abad
сущ.
вечность; навеки; ◆ to ~ поэт. навеки, навсегда, на вечные времена; на веки вечные.

Adabiyotlar

Manzar Abdulxayr."Navoiy asarlarining izohli lugʻati". — T.:“Oʻzbekiston Milliy Ensiklopediasi” Davlat Ilmiy Nashriyoti, 2018. — 556 b.