burga
Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]
Oʻzbekcha (uz)Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]bur-ga
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]Sakrab yuradigan, qon soʻruvchi, qanotsiz mayda hasharot.◆ Burga tutishga ham barmoq hoʻllash kerak. Maqol ◆ Shu payt oʻchakishgandek yelkasida, kuraklari ostida chumolimi, burgami oʻrmalay boshladi. Xudoyberdi To‘xtaboyev, „Shirin qovunlar mamlakati“ ◆ Bit - g‘amdan, burga - namdan, pashsha - dimdan, kana - go‘ngdan. Maqol ◆ Burgaga achchiq qilib, ko‘rpaga o‘t qo‘yma. Maqol
Burga tepdi - yengil, oʻtkinchi kasalga duchor boʻldi.◆ Burga tepdi, shekilli, vrachlarni picha bezovta qilib qoʻydik. „Mushtum“ ◆ Qalay, tuzukmisiz, ancha-munchaga soʻz bermas edingiz, nima boʻldi oʻzi, yo bu safar burganing kattasi tepdimi, deyman-a? To‘xtash Ashurov, „Oq ot“
Burganing koʻzini koʻrgan - salb. koʻpni koʻrgan, pixini yorgan. ◆ Burganing koʻzini koʻrgan odam. ◆ Trebenko oʻz atrofiga Pruglo singari burganing koʻzini koʻrgan qalloblarni toʻplay boshladi. „Mushtum“
Burgaga achchiq qilmoq - biror narsadan (kimsadan) achchiqlanib, nooʻrin harakat qilmoq. ◆ Keyin ham burgaga achchiq qilib, olti yashar qizchasini qaynonasiga qoldirib, turmush qurib ketgan. „Mushtum“ ◆ Axir burgaga achchiq qilib, koʻrpa kuydirish yaramaydi. Mirmuhsin, „Umid“
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]БУРГА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]burga