dalil

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

da-lil

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. JJj — belgi, iz; isbot; sa-bab

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Fikr, mulohaza va sh. k. ni tasdiq-lovchi, ular haqida dalolat beruvchi narsa; isbot, fakt. ◆ Ishonchli dalshgʻ Kuchli dalil. n -Gumoningiz bor-u, dalshshngiz yoʻq! — Qunduzoy uning soʻzini boʻldi. Oydin, Hikoyalar. ◆ -Tuhmat, qani dalil? — birdan tutaqib baqirdi Uljayev. "Mushtum" . ◆ Maʼqul emas, deyish bilan ish bitmaydi, birorta dalil kerak. A. Qodiriy, «Oʻtgan kunlar» .

2 huq. Jinoyatni tasdiqlovchi narsa, fakt yoki holat. ◆ Siz aytayotgan buyumlar qotil-likka aloqador ekanligiga dalil boʻla ol-maidi. Buni hali isbotlash kerak. "Yoshlik" . ◆ Uoʻz raisini qoʻlga tushirgan hujjatlaridan, dalillaridan, tergov natijalaridan xa-bardor qildi. H. Gʻulom, «Mashʼal» .

Ashyoviy (yoki ashyoyi) dalil yoki moddiy

dal il Jinoyatni isbotlaydigan buyumlar. ◆ Sud majlis i zalida Pauersni josuslikda fosh etuvchi ashyoviy dalillar qoʻyilgan. Gazetadan . ◆ Prokuror aslo iloji yoʻqligini ashyoviy dalillar bilan isbotlab berdi. S. Ahmad, «Yulduz» . Toʻgʻri dalil Toʻgʻridan-toʻgʻri, bevosita isbotlaydigan dalil (maye., ji-noyatchi barmogʻining biror narsada qolgan izi). Egri {yoki soxta) dalil Bavosita isbotlaydigan dalil. ◆ ..Boʻlmagan soxta dalillar bilan gapiruvchi ifloslarning soʻziga kirib, buxilda qilish yaxshi emas. Hamza, «Tanlangan asarlar» .

Ot[tahrirlash]

dalil (koʻplik dalillar)

Antonimlari[tahrirlash]

ДАЛИЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

dalil
1 довод, аргумент, доказательство, свидетельство; основание; ◆ sotsialistik xoʻjalikning yutuqlari Sovet Ittifoqining qudrati tobora oʻsayotganligining ~idir успехи социалистического хозяйства - свидетельство растущей мощи Советского Союза; ◆ rad qilib boʻlmaydigan ~ неопровержимое доказательство; неоспоримый довод; ◆ ashyoyi ~ юр. вещественное доказательство; ◆ ~ keltirmoq, ~ koʻrsatmoq приводить доказательство (довод); аргументировать;
2 юр.улика; ◆ toʻgʻri ~lar прямые улики; ◆ egri ~lar косвенные улики.