durkun

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

dur-kun

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Boʻliq, toʻla, gavdali. Qir-

mizxon avvalgidan ham ochshshb ketgan.. qoʻsha-qoʻsha uzukli qoʻllari durkun koʻksida qovush-tirsh/gan. N. Aminov, Qahqaha. ◆ Bozorqul.. Onabibini koʻz oldiga Kejimupdu.. u anordek tiqmachoq, durkungina, otash. A. Muxtor, «Asarlar» . ◆ Hozirgi qoʻzilar durkun, terisi talabga javob beradi. Gazetadan .

2 Oʻsiq, oʻsib yetilgan. ◆ Gʻoʻzalar koʻzni quvontiradigan darajada durkun edi. E. Usmonov, «Yolqin» . ◆ Durkun oʻpshrni xush koʻruvchi togʻ echkshshri yuqorshshb ketishdi. "Yoshlik" .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ДУРКУН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

durkun
рослый; крупный; дебелый; ◆ ~ bola крупный ребёнок.