epchil

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ep-chil

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

EPCHIL ’ishni ustalik bilan chaqqon bajaradi — gan’. Ukangiz e p ch i l yigit ekan. Bu sifat ’udda' maʼnosini anglatuvchi ep otidan (ЭСТЯ, I, 286) eski oʻzbek tilida -chil qoʻshimchasi bilan yasalgan boʻlib (КРС, 959), 'eplashga usta' maʼnosini bildirgan: ep +

chil = epchil.    _
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (I-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Ishni tez va uddaburonlik bilan bajarish qobiliyatiga ega; uddaburon. ◆ Bizda hushyor savdogarlar, epchil boylar bor, ular koʻpaymoqda. Oybek, «Tanlangan asarlar» . ◆ Krrachadan kelgan, epchil Mahkamboy aka maslahat oshlari tepasida turgani uchun, har bir toʻy va maʼraka risoladagidek oʻtar-di. M. Osim, «Tilsiz guvoh» .

2 Tez, chaqqon harakatli; shunday hara-kat bilan. ◆ Epchil bir yigit darhol kino-apparatini gʻilofidan chiqarib, maxsumni suratga ola boshladi. H. Gʻulom, «Zamin yul-duzlari» . ◆ Hamma Nazir ota kabi shiddatkor, Goʻyo ovga chiqqan epchil, zoʻr burgut. R. Bobojon . ◆ Keyin epchil oʻrnidan turib, elektr ustara-da soqolini qirtishladi. F. Musajonov, «Qalb amri» . ◆ Oʻktam.. chiroyli saman otiga epchil mindi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЭПЧИЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]