gʻaroyib

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

gʻa-ro-yib

Etimologiyasi

arab. – qiziq narsalar, kamyob narsalar;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Juda kam uchraydigan, juda boshqacha, gʻalati. ◆ Gʻaroyib mashina. ◆ Nazar Alimatga xuddi ajoyibxonadagi gʻaroyib narsani tomosha qilayotgandek boqardi. E. Usmonov, „Yolqin.“ ◆ Bu koʻchalar shunday sirli va gʻaroyibki, asti qoʻyaverasiz. S. Akbariy, „Sevgi bilan tirilgan yurak.“ ◆ ..yangi jurnalni varaqlab oʻtirib.. gʻaroyib suratga koʻzim tushdi. M. M. Doʻst, „Lolazor.“

2. ayn. ajoyib 1. ◆ Xatdagi gaplar birmuncha gʻaroyib boʻlishi barobarinda, uning tegishli kishiga yetishi juda zarur edi. A. Muqimov, „Tark etma nazokatni.“ ◆ Bugungi koʻpkari gʻaroyib boʻldida. Sh. Ashurova, „Yanga.“

Antonimlari

ҒАРОЙИБ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Sifat

gʻaroyib

Ruscha _ru

gʻaroyib
1 диковинный, редкостный;
2 удивительный, странный.