Kontent qismiga oʻtish

gʻudda

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻud-da

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Arabchadan غُدَّة — bez; shish, gʻurra.

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Odam, hayvon yoki oʻsimlik aʼzosining, narsaning biror joyida boʻrtib chiqqan shish, boʻrtiq, qabariq. ◆ Uning qoiglari salgina chimirilib, peshonasining oʻrtasi gʻudda boʻldi. S. Anorboyev, „Hamsuhbatlar“ ◆ Oppoq boʻlib yotibdi hamma yoq. Gʻudda-gʻudda qor toʻdalari koʻrinadi. Sh. Xolmirzayev, „Qil koʻprik“ ◆ Sigir tilidagi gʻudda-gʻudda qora narsalarni koʻrib, hayron boʻldik. A. Mirahmedov, „Kulgan chechaklar“

Sinonimlari[tahrirlash]

bo‘jama.

Antonimlari[tahrirlash]

ҒУДДА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

gʻudda
шишка; сосочек; пупырышек; прыщ; прыщик; ◆ uning yuzida ~lar paydo boʻlibdi у него на лице появились прыщики.