goʻl
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]goʻl
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]GOʻL b ПРСga [gul] shaklida choʻziq u tovushi bilan kiritilib, "obman", "oshibka" maʼnolarini anglatishi (430), ТжРСga goʻl shaklida kiritilib, "glupets, durak", "slaboumnïy, slabovolnïy" maʼnolarini anglatishi
(110), OʻTILda goʻl shaklida keyatirilib, 'har narsaga ishonaveradigan, laqma' maʼnosini anglatishi (I, 201) aytilgan. Koʻrinadiki, bu birlik fors tilida otga teng boʻlib, keyinchadik tojik tilida undan sifat
73
maʼnosi oʻsib chiqkan: 'aldash' — 'aldanaveradigan' kabi. Demak, bu sifat oʻzbek tiliga tojik tilidan olingan.
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.
f. — sodda; nodon, ahmoq
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]Har
narsaga ishonaveradigan; sodda, laqma. ◆ Goʻl odam, n ◆ Ahmad loʻppi, qip-qizil basharasi-dan goʻl koʻrinar, ammo toʻgʻri soʻz, dangshchi bola. H. Nazir, „Soʻnmas chaqmokdar“ . ◆ Inspektor yangi boshliqning juda sodda, toʻgʻriro-gʻi, goʻl bir kimsa ekaniga qanoat hosil qildi. N. Aminov, „Suvarak“ .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ГЎЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ruscha ru
goʻl
легковерный, наивный человек; // простак, простачок, простофиля; ◆ ~ qilmoq дурачить, обманывать, оставлять в дураках.