Kontent qismiga oʻtish

goʻl

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

goʻl

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

GOʻL b ПРСga [gul] shaklida choʻziq u tovushi bilan kiritilib, "obman", "oshibka" maʼnolarini anglatishi (430), ТжРСga goʻl shaklida kiritilib, "glupets, durak", "slaboumnïy, slabovolnïy" maʼnolarini anglatishi (110), OʻTILda goʻl shaklida keyatirilib, 'har narsaga ishonaveradigan, laqma' maʼnosini anglatishi (I, 201) aytilgan. Koʻrinadiki, bu birlik fors tilida otga teng boʻlib, keyinchadik tojik tilida undan sifat 73 maʼnosi oʻsib chiqkan: 'aldash' — 'aldanaveradigan' kabi. Demak, bu sifat oʻzbek tiliga tojik tilidan olingan.
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

f. — sodda; nodon, ahmoq

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Har

narsaga ishonaveradigan; sodda, laqma. ◆ Goʻl odam, n ◆ Ahmad loʻppi, qip-qizil basharasi-dan goʻl koʻrinar, ammo toʻgʻri soʻz, dangshchi bola. H. Nazir, „Soʻnmas chaqmokdar“ . ◆ Inspektor yangi boshliqning juda sodda, toʻgʻriro-gʻi, goʻl bir kimsa ekaniga qanoat hosil qildi. N. Aminov, „Suvarak“ .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ГЎЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

goʻl
легковерный, наивный человек; // простак, простачок, простофиля; ◆ ~ qilmoq дурачить, обманывать, оставлять в дураках.