gum

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gum

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Daryo yoki koʻlning chuqur joyi; chuqur. ◆ Amudaryo gum ekan, Tevaraklari qum ekan. "Qoʻshiqlar". ◆ Nusratbek darhol ulardan koʻzini olib qochdi-da, suv olgani enkaydi, bolaligida tengqurlari bilan daryoga choʻmilgani borishganini esladi. Chuqurroq joyni topib yoki qumni surib — gum qilib choʻmilishardi. S. Nurov, „Narvoy.“

Gum boʻlmoq Yoʻqolmoq, daf boʻlmoq.
Gum qilmoq 1) oʻgʻirlab, bildirmay yoʻq qilmoq. ◆ Mulla Obid yigitlariga, Abdujalil boyning axtaxonasida boqib qoʻygan bir juft tulporlarini gum qilishni buyuradi. A. Qodiriy, „Obid ketmon“ ; 2) yoʻq qilmoq, daf qilmoq; 3) oʻldirib, hech kimga bildirmay yoʻq qilmoq. ◆ [Sultonbek] Turgʻunga: Qoʻlingdagi qogʻozda nomlari koʻrsatilgan besh kishini top, gum qil. K. Yashin, „Pyesalar.“

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ГУМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

gum I:
◆ ~ boʻlmoq исчезать, скрываться; сгинуть; ◆ ~ qilmoq 1) сбывать или присваивать незаметно; 2) тайно убить, зарезать и замести следы.

gum II
обл. яма (на дне чего-л.); омут.