gumroh

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gum-roh

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

GUMROH Bu sifat 'yoʻqolgan' maʼnosini anglatadigan tojikcha gu.m sifatiga (ТжРС, 107) 'yoʻl' maʼnosini anglatadigan tojikcha roh otini (ТжРС,328) qoʻshib tuzilgan boʻlib, 'yoʻldan adashgan' maʼnosini anglatadi (OʻTIL, 1,199).
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

\f. ^ — yoʻqolish + — yoʻl

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

kt. 1. Yoʻldan ozgan, adashgan; yanglishgan. ◆ [Navoiy:] Dedi: qaydin sen, ey majnuni gumroh! Uygʻun va I . Sulton, Alisher Navoiy. ◆ Hozir pir oʻzlarini emas, sizlarni oʻylay-dilar, tong saharlarda joynamozga tiz choʻkib, "haq yoʻldan adashgan gumroh banda-laringga gʻazab qilma", deb xudoga sigʻinadilar. S. Ahmad, «Hukm» .

2 Shunday shaxsga nisbatli koyish, haqorat. ◆ -Sen gumroh, ona suti koʻr qilgur, adashib, uloqib kelib, yana insofdan dam urasan-a! dedi Joʻra. H. Nazir, Onaizor. ◆ Voy gumroh, tanimaysanmi hali! Oybek, «Navoiy» .

3 Oʻqimagan, ilmsiz, omi. ◆ -Men boʻlsam, tamom gumrohman, na oʻqishni bilaman, na yozishni. Omiligimcha qolganman, — dedi oʻksinib Unsin. Oybek, «Ulugʻ yoʻl» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ГУМРОҲ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]