gung

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gung

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

\f. . < A — soqov; noaniq, tushu-narsiz

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Soʻzlash qobiliyatidan mahrum boʻlgan; tilsiz, soqov, gungalak. ◆ Gung odam. n ◆ Tegirmonga bugʻdoy soldim, Kam ekanin bilmadim, Shu kishiga lapar soldim, Gung ekanin bilmadim. "Oq olma, «qizil olma"» . ◆ Gung darvesh qabr tepasida oʻtirib, uzoq tilovat qildi. O. Yoqubov, «Koʻhna dunyo» .

2 koʻchma. Soʻzlash, gapirish huquqidan mahrum boʻlgan; tilsiz, erksiz. ◆ Podsha xiz-matidagi inson gung va shol boʻlishi kerak ekan. Oybek, «Navoiy» . ◆ Atrof yolgʻon bilan toʻlganda, Ichga yutib titroq, nolani, Kat-talar gung boʻlib qolganda, Qutla chin soʻz aytgan bolani. X. Davron, «Tungi bogʻlar» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ГУНГ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]