hissiyot

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

his-si-yot

Etimologiyasi

arab. – his-tuygʻular va ularga berilganlik; hissiy holatlar;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

Kishi ruhiyatida yuzaga kelgan hissiy holat; shaxsning voqelikdagi narsa va hodisalarga, kishilarga hamda oʻz-oʻziga boʻlgan munosabatlaridan kelib chiqadigan kechinmalari. ◆ Hulkarning Rohila xolaga rahmi keldi, uni allaqanday bir hissiyot hayajonga soldi. J. Abdullaxonov, „Toʻyga kelinglar“ . ◆ U shirin, orombaxsh hissiyotlar qurshovida tunning qanday oʻtganini ham bilmay qoldi. S. Karomatov, „Bir tomchi qon.“ ◆ Bugungi kun yozuvchisi zamonamiz kishisining oʻy-xayollari va hissiyotlarini oʻz qalbida tuygan ijodkordir. "OʻTA". ◆ Kishining ichki hissiyotini yuzidagi oʻzgarishlardan tezda payqab oluvchi Islomxoʻja qizidagi alam-iztirobning izlarini darhol sezdi. J. Sharipov, „Xorazm.“

Antonimlari

ҲИССИЁТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

hissiyot
чувства, ощущения; чувственность.