hoji

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ho-ji

Etimologiyasi

arab. – haj qiluvchi;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Kaʼbani ziyorat etgan, haj qilgan odam. ◆ Maʼsuma beka shogirdlar yuzidagi mamnuniyatni koʻrib, gap tashladi: -Makkadan hoji kelganda ham bunchalik qilinmaydi. Mirmuhsin, „Meʼmor.“ ◆ ..Fuod afandi bandalik qilgandan keyin, hajdan kelayotgan bir oʻzbek hojiga tegdim. M. Ismoiliy, „Fargʻona t. o.“

2. Haj qilib, Kaʼbani ziyorat qilib kelgan kishining faxriy unvoni, laqabi. ◆ Hoji buva. Hoji aka. ◆ Saroyda na gap, hoji ota? — deb soʻradi Avaz piyolada choy uzatib. S. Siyoyev, „ Yorugʻlik.“ ◆ Abdurasulning otasi Pirimqul hojiga qarol boʻlgan ekan. P. Tursun, „Oʻqituvchi.“

Antonimlari

ҲОЖИ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

hoji
1 рел. хаджи (мусульманин, совершнеший паломничество в Мекку и Медину); ◆ ~ doʻppi феска (турецкая шапочка); ◆ ~ni Makkada top или ◆  ~-~ni Makkada koʻradi погов. ищи хаджу в Мекке или хаджи видит хаджу в Мекке (говорится, когда близкие соседи или родственники, видящие друг друга редко, встречаются где-л., напр. в отъезде);
2 Хаджи (имя собств. мужское).