hovliqma

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

hov-liq-ma

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Ish-harakatda oʻylamas-dan, oʻta shoshma-shosharlik qiladigan, hovliqaveradigan. ◆ Mirsaid akaning oʻgʻli.. yengil tabiat, hovliqma, asabiy bir yigit edi. M. Osim, «Ajdodlarimiz qissasi» . ◆ Shu ishning shunday boʻlishiga ham Boʻtaning oʻzi aybli, oʻlgudek hovliqma. S. Ahmad, «Hukm» .

2 Ish-faoliyatda, muomalada oʻzini qoʻl-ga ololmaydigan, oʻzicha pala-partish ish tutadigan. ◆ Bilasizlar, jamoatchi boʻlib say-lansa, boshi osmonga yetib, hech kimni pisand qilmaydigan hovliqmalar bor. P. Qodirov, «Uch ildiz» . Bu kun uning [ ◆ Yormatning] boshida yangi, lekin beoʻxshov doʻppi. Amalga mingan hovliqma odamdek burnini koʻtargan, yuzi maʼnisiz jiddiy va magʻrur. Oybek, «Tanlangan asarlar» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҲОВЛИҚМА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

hovliqma
излишне торопливый, суетливый, суматошный; ◆ ~ odam излишне торопливый, суматошный человек; торопыга.