juftlamoq

Vikilug‘atdan olingan
Navigatsiya qismiga oʻtish Qidirish qismiga oʻtish

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

juft-la-moq

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Bir-biriga yaqin qoʻy-moq, sherigi bilan yonma-yon qoʻymoq; juft-juft qilmoq. ◆ Kalishlarni juftlamoq. n ◆ Zamira qoʻlini oldiga yigʻib, oyoqlarini juftlab, omonatgina oʻtirar, yoʻl yurib kel-gani, maroqli kutish va qandaydir hayajon yuzini choʻgʻday qizartirgandi. P. Qodirov, «Uch ildiz» .
Ogʻiz juftlamoq Gapirishga shay boʻlmoq, tayyor boʻlmoq. ◆ Buhaqda soldatlarga bir nima demoqchi boʻlib, ogʻiz juftlagan edim, gum-burlab snaryad e'puidu. A. Ubaydullayev, «Qonli izdan» . ◆ Men javob qaytarishga ogʻiz juftlagan edim, Shohida ogʻzimdagi soʻzimni yulib oldi. M. Jabborov, «Sevinch yoshlari» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЖУФТЛАМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

juftlamoq
1 спаривать;
2 сочетать; ◆ qofiyani ~ рифмовать; ◆ 

  • boshini ~ женить (кого-л.); 25 yoshida boshini juftladilar женили его, когда ему было 25 лет; ◆ ogʻizni soʻzga ~ собираться что-то сказать.