Kontent qismiga oʻtish

juftlamoq

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

juft-la-moq

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]
Bir-biriga yaqin qoʻy-moq, sherigi bilan yonma-yon qoʻymoq; juft-juft qilmoq. ◆ Kalishlarni juftlamoq. n ◆ Zamira qoʻlini oldiga yigʻib, oyoqlarini juftlab, omonatgina oʻtirar, yoʻl yurib kel-gani, maroqli kutish va qandaydir hayajon yuzini choʻgʻday qizartirgandi. P. Qodirov, „Uch ildiz“ .
Ogʻiz juftlamoq Gapirishga shay boʻlmoq, tayyor boʻlmoq. ◆ Buhaqda soldatlarga bir nima demoqchi boʻlib, ogʻiz juftlagan edim, gum-burlab snaryad e'puidu. A. Ubaydullayev, „Qonli izdan“ . ◆ Men javob qaytarishga ogʻiz juftlagan edim, Shohida ogʻzimdagi soʻzimni yulib oldi. M. Jabborov, „Sevinch yoshlari“ .


Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

ЖУФТЛАМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

juftlamoq
1 спаривать;
2 сочетать; ◆ qofiyani ~ рифмовать; ◆ 

  • boshini ~ женить (кого-л.); 25 yoshida boshini juftladilar женили его, когда ему было 25 лет; ◆ ogʻizni soʻzga ~ собираться что-то сказать.