kibor

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ki-bor

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. — "kabir" s. koʻpl.: kat-

talar, ulugʻ kishilar] esk. kt. 1 Jamiyat-ning oliy tabaqasiga oid kishi; oqsuyak, aslzoda. ◆ Kiborlar jamiyati. m ◆ Ulugʻ hokim darvoza oldida egardan tushib, otni posbonga berdi, shu payt yaltiroq toʻnli bir kibor taʼzim qilib, uni ichkariga boshladi. M. Osim, «Ibn Sino qissasi» . ◆ Yevropa kiborla-ri rasmicha muomala qilishga majburman. A.

Qahhor, Bos tepkini. ◆ Kiborlar sendeklar-ni "qora xalq" deb pisand qilmaydilar. P. Qodirov, «Yulduzli tunlar» .

2 Ulugʻvorlik, kiborga xos oʻzini tutish. ◆ Takson vaziyatini oʻzgartirmay, soxta kibor va mensimaslik bilan xonaga kirdi-yu.. kres-lolardan biriga oʻtirib, oyogʻini chalishtirdi. S. Karomatov, «Soʻnggi barxan» . ◆ Qulahmadoʻzini kibor tutar.. odam yuziga boqmay, ters qarab gapirardi. Mirmu\sin, «Choʻri» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

КИБОР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

kibor
уст.
1 знатный человек, аристократ; // аристократический;◆ ~lar jamiyati аристократическое общество, светское общестро; ◆ ~lar "tili" салонный «язык»;
2 то же, что ◆  kibrli; oʻzini ~ tutmoq держаться надменно, горделиво.