koyish

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ko-yish

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Koyimoq fl. har. n. ◆ Sherigi-miz rangi oʻchib, qaltirab.. domlaning etak-larini koʻziga surtsa ham, mutaassib mudar-ris koyishdan toʻxtamadi. M. Muhammadjo-nov, «Turmush urinishlari» .

2 Koyib, urishib aytilgan ran, soʻzlar. Saodatxon oʻn yettiga kirib, haligacha oyi-sidan bunchalik koyiil eshitmagan edi. N. Safarov, Saodatning baxti. ◆ [Ustalar] Bit-may qolgan kiyimlarning egalaridan koyish va soʻkish eshitardilar. M. Muhammadjonov, «Turmush urinishlari» .

3 folk. Umuman, urinish, koyinish-li holat, qiyin, gʻam-tashvishli holat. ◆ Tuh-mat bilan qoldik ushbu koyishga. Otamiz haydatdi bu ulugʻ dashtga. "Erali va She-rali" . ◆ Koyishlarim boʻldi mening ziyoda, Se-ning uchun voyim ortdi dunyoda. "Oysuluv" . ◆ Falakka yetar nolishing, Koʻp boʻldi, ena, koyishing. "Murodxon" .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

КОЙИШ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]