muroqaba

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

mu-ro-qa-ba

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

arab. مُرَاقَبَة — kuzatish; mushohada qilish; nazorat qilish, tekshirish.

Oʻzi, oʻz ichki dunyosi haqida fikr yuritish, mushohada qilish. ◆ Xalifa hali ham joynamoz ustida, sira qimirlamaydi. Muroqaba daryosiga choʻmgan. Kim bilsin, „jannat huru gʻilmonlarini“ xayol qilib lazzat olmoqdamilar? Sadriddin Ayniy, „Kullar“ . ◆ Isfandiyor joyidan qoʻzgʻsigmadi, Islomxoʻja ham fikrlarini jamlab, muroqabaga berildi. Saʼdulla Siyoyev, „Avaz“ . ◆ ...ikki qoʻlini qovushtirib va zoʻr salla oʻragan boshini oʻng koʻkragiga moyil egib, baayni muroqabada oʻtirardi. Abdullar Qodiriy, „Obid ketmon“ .

Antonimlari

МУРОҚАБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

muroqaba
уст. книжн.
1 рел. самосозерцание, размышление;
2 попечение, наблюдение.