Kontent qismiga oʻtish

nabira

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

na-bi-ra

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

NABIRAshaadida G25P ™ n- [bire]ida (55^ ТжРСda nabera XGshini , RILGZN ULIbOʻZbSK TILIGa F°R°chai oxiridagi YZG ™vushiga “““iirib olingan; oʻzbek soʻzlashuv tilida bu Tayeara    *    T0Vushi    " tovuiga —tirib navara tarzida, shu shaklning birinchi boʻgʻindagi a tovushini ye(e) ovushiga admashtirib nevara tarzida aygiladi; 'ota-ona fanzandining farzandi maʼnosini anglatadi (OʻTIL I 491)
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.


Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]

[f. — nabira; evara;

avlod] Oʻgʻil yoki qizning farzandi (boboga, buviga nisbatan). ◆ Tolibjonboyning besh oʻgʻli, uch qizi bor ekan. Ikki oʻgʻli uylangan, bir qizi erga tekkan, nabiralari ham bor. Oybek, „Tanlangan asarlar“ .


Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

НАБИРА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

nabira
внук; внучка; ◆ ~-abiralar внуки и правнуки; потомство.