oʻshqirmoq
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]oʻsh-qir-moq
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]- Doʻq, poʻpisa qilmoq, jahl bilan qattiq gapirmoq, gʻazab bilan baqirmoq. ◆ Musa koʻsa Boʻtaga qarab turgan xotiniga oʻshqirdi. S. Ahmad, „Hukm“ . ◆ Begim-xon ikki chakkasidagi gajagini silkitib, mushtlarini beliga tirab turgan edi, Adolat oʻshqiribberdi. I. Rahim, „Chin muhabbat“ .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ЎШҚИРМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ruscha ru
oʻshqirmoq
1 прикрикивать (на кого-л. с угрозой), набрасываться, накидываться (на кого-л. с угрозами);
2 перен. реветь (напр. о реке).