odil

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

o-dil

Etimologiyasi

arab. – adolatli, haqqoniy; qonunga asoslangan;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Biror tomonga yon bosmay, qonun, adolat yuzasidan xolisona, haqqoniy ish tutadigan; adolatli, begʻaraz, toʻgʻri. ◆ Odil odam. Odil hukumat. Odil sudya. Odil turmoq. ◆ Rixsi bunday gaplarni, uning mehnatini, uni himoya qilib aytilayotgan bunday soʻzlarni birinchi marta eshitar, bu xilda odil odamlar borligini endi koʻrib turmoqda edi. S. Zunnunova, „Olov.“

2. Adolat bilan tuzilgan, adolat ruhi bilan sugʻorilgan; adolatli. ◆ Ammo buning uchun sen taklif etgan kurash falsafasi emas, goʻzal va odil qonunlar, islohotlar kerak. Oybek, „Nur qidirib.“

Odil sudlov Haqiqiy holatni aniqlab, tomonlar oʻrtasidagi kelishmovchilik va nizolarning faqat sud tomonidan hal etib berilishi.

3. Odil (erkaklar ismi).

Antonimlari

ОДИЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

• Inglizcha: fair
• Koreyscha: 박람회 (baglamhoe)

Ruscha _ru

odil
1 справедливый; правосудный; ◆ odil kishi справедливый человек; ◆ odil hukm справедливый приговор; ◆ odil sudlov офиц. правосудие;
2 Адиль (имя собств. мужское).