olim

Germaniya

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

o-lim

Etimologiyasi

a. عالم‎ — bilimli, ilmli, dono; maʼlumotli.

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Fanning biror sohasi boʻyicha maxsus bilimga ega boʻlgan kishi. ◆ Oʻzbekiston olimlari. Yosh olim. Tilshunos olim.
2. Umuman, bilimli kishi. ◆ Olim boʻlsang, olam seniki. Maqol . ◆ Oz-ozdan oʻrganib, olim boʻlur. Maqol . ◆ Aflotun ham, Arastu ham zamonasining koʻp dono, koʻp aqlli olimlari boʻlgan, shubhasiz. P.Tursun, „Oʻqituvchi“ .
3. Olim (erkaklar ismi).

Antonimlari

ОЛИМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.