omil

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

o-mil

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

I a. J-.lt — sabab; taʼsirchan kuch

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Ish-harakat, voqea-qodisa va sh.k. ning yuzaga chiqishi, sodir boʻlishi uchun sabab boʻlgan narsa; sabab. ◆ Otabekning maʼnaviy nadari boʻlgan Hasanali ota uning maxfiy dardining asli omilini izlaydir. A. Qodi-riy, «Oʻtgan kunlar» . ◆ Chigitga gamma nurlari berish viltga qarshi kurashdagi asosiy omil-lardan biri. Mirmuhsin, «Umid» .

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

o-mil

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

II |a. J-.lt — ishlovchi, harakat-dagi; haqiqiy; ishchi, xizmatchi] 1 Biror ishni yaxshi egallagan; usta, mohir, omil-kor. ◆ Birni ikkiga chaqib, ikkini toʻrt qi-lishga omil ota qizini [Tannozxonni] ish-lagani qoʻymagan edi. Q. Maxsumov, «Mu-habbat qoʻshigʻi» .

2 Omil (erkaklar ismi).

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ОМИЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

omil

Ruscha ru

omil
1 книжн. фактор; причина; действующая сила;
2 искусный; // искусный мастер; ◆ omil paxtakor искусный хлопкороб;
3 Амиль (имя собств. мужское).