Kontent qismiga oʻtish

ortiqcha

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

or-tiq-cha

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Belgili miqdordan ortiq; koʻp. ◆ Ortiqcha pul. Ortiqcha xarajat.

2 Keragidan, yoʻl qoʻyilishi mumkin boʻl-ganidan ortiq, haddan ziyod. ◆ -Meni ortiqcha izzatu ikrom qilib, noqulay ahvolga so-lyapsizlar, — dedi Umid. Mirmuhsin, „Umid“ . ◆ Sodda odam ortiqcha xursandchilikdan ham oʻzini yoʻqotib qoʻysa ajab emas. P. Tursun, „Oʻqituvchi“ . Erining bu soʻziga Oʻzbek oyim or-tiqcha qizishadi, labi-labiga tegmay bo-billab beradi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar. Bizniki [tomorqa] normadan uch hissa or-tiqcha. Oybek, O.v. shabadalar.

3 Keraksiz, foydasiz. ◆ Ortiqcha gap. n ◆ Nazokatga bolalari yoʻgʻida ermak boʻlgan Nazmi keyinchalik ortiqcha boʻlib qoldi. Shuhrat, „Umr pogʻonalari“ . ◆ Qirqilgan qulogʻi tep-tekis boʻlib ketgan, bu uning [Qulmat qorining] silliq kallasiga shunday yarash-ganki, sogʻ qulogʻi xuddi ortiqchaday koʻri-nardi. A. Muxtor, „Opa-singillar“ . ◆ Hasanali endigi oʻtirishni ortiqcha topib, oʻrnidan turdi. A. Qodiriy, „Oʻtgan kunlar“ .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ОРТИҚЧА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Sifat[tahrirlash]

ortiqcha