Kontent qismiga oʻtish

osigʻliq

Vikilugʻatdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

o-sigʻ-liq

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]

1 Osib qoʻyilgan, osilgan holdagi; osilgan holda. ◆ Eshikdan kirave-rishda oʻng qoʻlda erkak kishining kostyumi osigʻliq turibdi. S. Zunnunova, „Gulxan“ . ◆ Bobo-qul ota oʻzining temir hassasi bshshn yoʻgʻon tut daraxtiga osigʻliq choʻyan zangni chaiyuq-da. H. Nazir, „Soʻnmas chaqmoqlar“ . ◆ -Boʻronbek Arslonbekov, — dedi u yelkasiga osigʻliq charm sumkasini ocharkan. H. Gʻulom, „Mashʼal“ .

2 Biriktirilgan, tirkalgan. ◆ Soʻnggi vagon orqasiga osigʻliq qizil fonargina yana bir necha daqiqa koʻrinib turdi. H. Gʻulom, „Feruza“ . ◆ Pritsep osigʻliq mashinalar toʻxtov-siz qatnardi. Gazetadan .

Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

ОСИҒЛИҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

osigʻliq
висячий, подвешенный, висящий; ◆ devorda qoʻshogʻiz miltiq osigʻliq на стене висит двуствольное ружье.